Obraz

Spotkania z Ambasadorkami Projektu "440 km po zmianę"

Spotkania z Ambasadorkami Projektu "440 km po zmianę"

Zapraszamy na spotkania z Ambasadorkami Projektu "440 km po zmianę". Ambasadorki projektu razem z Sylwią Nikko Biernacką (Pomysłodawczynią Projektu) wspólnie przejdą część trasy i wezmą udział w spotkaniach podczas, których zostanie poruszony ważny temat dotyczący problemów i potrzeb kobiet z niepełnosprawnością ruchową a także wzmacnia ich obecność w przestrzeni publicznej. Wszystkie spotkania są otwarte!

17 sierpnia 2013 (sobota), Hel, spotkanie z Agnieszką Harasim
Zbiórka - godzina 17.00 Park Wydmowy, Cypel Helski, wyjście na plażę nr. 67, 
Spotkanie – godzina 17.45 Kamping Helkamp, Kuracyjna 1

 

Agnieszka Harasim

Jest osobą, która nie boi się wyzwań. Chciałaby zostać zapamiętana jako rewolucjonistka wprowadzająca trwałą zmianę w świecie osób niepełnosprawnych po to, żeby żyło im się lepiej.  Studiuje pedagogikę specjalną, która jest jej pasją.  Pomimo lęku wysokości spełniła swoje marzenie – lot motolotnią. Kocha podróże, najchętniej każdą wolną chwilę spędziłaby jadąc w nieznane. Uważa że to, co daje się od siebie innym ludziom, powraca ze zdwojoną siłą, dlatego chce żyć tak, żeby móc zawsze spojrzeć w swoją twarz w lustrze. Została Ambasadorką Projektu „440 km”, ponieważ chce pomagać kobietom takim jak ona i zwrócić uwagę społeczną na problem, jakim jest pozyskiwanie nowych protez przez osoby po amputacjach. Chciałaby, aby w tym roku spełniło się jej kolejne wielkie marzenie – wymiana starych protez na nowe.

 

18 sierpnia 2013 (niedziela), Gdynia, spotkanie z Moniką Kuszyńską
Zbiórka - godzina 16.00 Restauracji Barracuda Gdynia (Bulwar Nadmorski im. Feliksa Nowowiejskiego 10)
Spotkanie – godzina 17.00, Infobox, Obserwatorium Zmian ul. Świętojańska 3

 

Monika Kuszyńska

Krucha śpiewaczka wyśpiewująca nadzieję. Śpiewa od zawsze, scena to jej miejsce z dziennikarstwem prowadzi jedynie flirt. Jest ciekawa ludzi i łatwo nawiązuje z nimi kontakt. Jej misją jest zaszczepianie w ludziach pozytywnego myślenia i wsparcie w przeżywaniu cierpienia. Pokazuje innym, że można podnieść się z upadku i zmienić swoje życie na lepsze. Zmienia stereotypy dotyczące kobiet z niepełnosprawnością. Chciałaby aby ludzie doceniali to co jest im dane i nauczyli się tym cieszyć.  Dlatego też przyjęła propozycję prowadzenia programu w Dzień Dobry TVN. Lubi pisać i gotować, obydwie rzeczy wychodzą jej całkiem nieźle. Jej przyjaciółki i przyjaciele mówią, że zawsze można na nią liczyć bo przyjaźń jest dla niej poważną deklaracją. Podziwiają jej optymizm i siłę. Uwielbia swój dom i swoich ludzi. Lubi rozmowy o “czymś” w przeciwieństwie do tych “o niczym”, czytanie, głaskanie kotów. Niewiele potrzeba jej do szczęścia. Docenia swoją wolność, chciałaby być zapamiętana jako osoba która potrafiła kochać i była kochana. Została Ambasadorką Projektu “440 km” ponieważ to kolejne ciekawe doświadczenie spotkania z ludźmi a zarazem zmiana świadomości I rzeczywistości na lepszą.

19 sierpnia 2013 (poniedziałek), Sopot, spotkanie z Moniką Jankowską-Rangelov
Zbiórka -godzina 17.30 Plac Przyjaciół Sopotu, 
Spotkanie - godzina 18.00, Klub Atelier, al. Mamuszki 2 

 

Monika Jankowska-Rangelov

Potrafi pracować z ludźmi i słuchać ich. Ekscytuje ją różnorodność zaklęta w każdej osobie, którą spotyka na swojej drodze. Pracuje w korporacji, docenia stabilizację i możliwości rozwoju jakie daje jej praca. Każdego dnia uczy się czegoś nowego a gdy zaczyna jej brakować oddechu w gonitwie dnia codziennego – ucieka do maleńkiego ogródka za miastem. Uważa, że byłaby dobrym materiałem na psychoanalityka. Uwielbia gotować, jeść, projektować wnętrza i podróżować wspólnie z mężem.  Nigdy nie zrezygnowałaby z jedzenia pomidorów chociaż uważa, że rezygnacja z czegoś to otwieranie nowej furtki możliwości. Chciałaby być zapamiętana jako pełna energii osoba z wielkim sercem, która potrafiła przekazać innym ludziom, że można wiele jeśli tylko się chce. Jej ciało przeżyło wiele operacji, które zostawiły blizny. Patrzy na nie i wie, że to jej ciało choć tak ją ogranicza. Dlatego chciałaby powiedzieć wszystkim, że ciała się nie wybiera i czasem nie wiele można z nim zrobić ale to nie ono decyduje, kim tak na prawdę jesteśmy i co sobą reprezentujemy. Marzy o tym aby w przeciągu najbliższego roku jej rodzina się powiększyła.

Została Ambasadorką Projektu „440 km” ponieważ chciałaby aby Polacy i Polki zrozumieli, że niepełnosprawność to nie INNOŚĆ to PRAWDOPODOBIEŃSTWO, które pewnego dnia może dotknąć każdą osobę. Ma nadzieję, że pewnego dnia przestanie czuć zawstydzenie na plaży paradując w kostiumie i zacznie nosić krótki rękaw do biura – na razie się na to nie odważyła. Jej credo życiowe to zaangażowanie zamiast obojętności.

20 sierpnia 2013 (wtorek), Gdańsk, spotkanie z Joanną Chałupą
Zbiórka – godz. 17.30, przy fontannie Neptun na Gdańskiej Starówce (ul. Długa)
 

 

Joanna Chałupa

Energetyczna optymistka patrząca w niebo. Chciałaby dawać nadzieję osobom, którym wydaje się, że świat się skończył. Tydzień po tym jak zrobiła krok w dorosłość i odebrała dyplom ukończenia studiów (turystyka), wpadła pod pociąg i straciła nogę. Uważa, że niezależność to wspaniałe uczucie dlatego uwielbia jeździć samochodem, wsiadła za kółko ponownie już w trzy tygodnie po otrzymaniu protezy. Pisze teksty i jest w tym dobra tak samo jak w nawiązywaniu kontaktów i prezentacjach. Przyjaciele/przyjaciółki mówią o niej, że jest szalona i uparta. Jak coś sobie postanowi to zrealizuje. Pozytywnie zakręcona negocjatorka z poczuciem humoru. Szuka pracy, chciałaby znaleźć taką, w której będzie się realizować, współpracować z ludźmi dla których nie ma rzeczy niemożliwych i robić coś dobrego dla innych. Uważa, że nie istnieją drogi na skróty do miejsca, do którego chciałoby się dojść. Wierzy, że nic nie dzieje się przypadkiem. Jej misją, jest przekonanie ludzi, że w małych rzeczach tkwi cały sens życia. Zawsze umawia się na kawę. Przy kawie czyta i rozmyśla. Kawę piję z ukochaną mamą – to chwile bezcenne.

Amatorsko ale z pasją fotografuje. Lubi pływać ale teraz nie ma jeszcze odwagi pójść na basen bez protezy do pływania. Chciałaby być zapamiętana jako ciesząca się życiem, aktywna osoba na której można polegać. Jej marzeniem jest wygodna proteza z pokryciem kosmetycznym, która wyglądałaby jak prawdziwa noga i dawała pełną sprawność  ruchową. Została Ambasadorką Projektu „440 km” ponieważ udział w projekcie to pierwszy krok w pokonywaniu swoich własnych barier i możliwość poznania kobiet o podobnym doświadczeniu życiowym. Ma też nadzieję, że dzięki projektowi zdobędzie wiedzę, którą będzie mogła przekazać innym.

22 sierpnia 2013, Jantar, spotkanie z Joanną Pawlik
Zbiórka - godzina 17.00 Plaża Jantar, główne wejście na plażę 
Spotkanie - godzina. 18.00, Szkoła Podstawowa w Jantarze ul. Rybacka 66B 

 

Joanna Pawlik

Ekstrawertyczka, otwarta na ludzi i wszystko co nowe. Poczucie humoru to jej mocna strona, bliskie osoby mówią, że jest nieco zwariowana. Artystka sztuk wizualnych pochodząca z artystycznej rodziny. Ukończyła malarstwo na ASP. Od kilku lat zajmuje się filmem i fotografią. Jej najważniejszą życiową rolą jest bycie mamą dwójki chłopaków: pięcio- i trzynastolatka. Na drugim miejscu jest

sztuka, dla której wykrada każdą wolną chwilę i z której nigdy w życiu by nie zrezygnowała. Poprzez fotografię otwiera ludzi na inność ciała i jego atrakcyjność. Uwielbia podróżować, bo jest ciekawa świata i innych kultur. Jest naprawdę szczęśliwa, kiedy dzieli się z ludźmi swoją twórczością. Została Ambasadorką Projektu „440 km”, żeby dzielić się z innymi kobietami swoim doświadczeniem

24 sierpnia 2013 (sobota), Stegna, zakończenie Projekt 440 km po zmianę (podróż)
Spotkanie – godzina 16.30, Tropikalna Plaża w Stegnie
Spotkanie z Ambasadorkami Projektu i Urszulą Kosmal-Krauze

 

Urszula Kosmal-Krauze

Wrażliwa realistka twardo stąpająca po ziemi, oddana ludziom. Przez wiele lat pracowała z ludźmi i dla ludzi. Z radościami i smutkami nie jest w życiu sama pomimo tego, że od wielu lat nie ma już koło siebie najbliższych osób. Jej przyjaciele i przyjaciółki mówią o niej, że jest oddana, wrażliwa, pomocna i z poczuciem humoru. Wiedzą, że ich nie zawiedzie. Uważa, że nic w życiu nie jest dane na zawsze, a każdy gest dobroci czyni świat lepszym. Nigdy nie powinno się rezygnować z siebie ponieważ każda porażka może być trampoliną. Jej misją życiową jest otwarcie na ludzi, ich potrzeby, zrozumienie i szacunek dla innych. Uwielbia jeździć samochodem, uczestniczyć w wykładach Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Stara się bywać w teatrze, operze i na działce u znajomych. Kocha swój dom, wnuki i ich rodziców. Lubi nie martwić się o pieniądze, atmosferę bliskości i wyjątkowy klimat świąt. Lubi czuć życie. Nigdy nie zrezygnowałaby z niezależności, swobody, najbliższych i swoich kotów. Chciałaby być zapamiętana jako fajna kumpela, która dzielnie radziła sobie z przeciwnościami losu. Jej marzeniem jest mocno stanąć na prawej nodze (amputowanej), wrócić do aktywnego życia i być pozytywną babcią emerytką. Pomimo tego wszystkiego co się wydarzyło w jej życiu jest szczęśliwa. Projekt „440 km” jest dla niej jak nowe życie, cieszy się że pozna kobiety, które pomimo trudnych przeżyć zdrowotnych są pełne pomysłów i o wielkiej wrażliwości. Razem jest raźniej.

 

Anna Rutz

Prywatnie i zawodowo zajmuje się przełamywaniem mitów i stereotypów, w tym także dotyczących kobiet z niepełnosprawnością. Lubi szokować i wzbudzać dyskusję – wszystko po to, by ludzie z niepełnosprawnością i bez niej przestali bać się siebie nawzajem. Jest pełnomocniczką ds. studentów z niepełnosprawnościami przy Parlamencie Studentów RP.  Skończyła germanistykę, studiuje stosunki międzynarodowe. Uwielbia prowadzić szkolenia i warsztaty, dzielić się z innymi swoją wiedzą i doświadczeniem.  Przyjaciele mówią o niej, że ma duże poczucie humoru – kiedyś wracając z nimi z gór, dopytywała pasażerów w pociągu, czy nie widzieli jej lewej ręki (tej, której od urodzenia nie posiada).  Jest uparta i konsekwentna, mówi to, co myśli. Nigdy nie zrezygnowałaby z podróży i bezpośredniego kontaktu z drugim człowiekiem. Chciałaby być zapamiętana jako osoba ambitna, z dystansem do siebie i świata, a równocześnie wrażliwa i otwarta na innych. Lubi długie spacery, rozmowy w pociągu i muzykę. Została Ambasadorką Projektu „440 km”, ponieważ chce promować wizerunek kobiet z niepełnosprawnością jako KOBIET (a nie istot bezpłciowych), które są atrakcyjne oraz aktywne w przestrzeni publicznej.

 

Justyna Wysocka

Mówi o sobie, że jest gadułą, co świetnie sprawdza się przy prowadzeniu imprez. Przyjaciele mówią, że zawsze można na niej polegać. Jest uparta i potrafi postawić na swoim. Świetna organizatorka, dużo przyjemności sprawia jej projektowanie firmowej gazety. Pracuje jako starsza

specjalistka ds. planowania. Programy Exel i Word nie mają przed nią tajemnic.  Lubi książki, swoje dwa koty, czas spędzany z chłopakiem i oglądanie filmów. Śpiewa prowadząc samochód. Nigdy nie 

zrezygnowałaby ze swojej rodziny, która jest dla niej najważniejsza. Chciałaby zostać zapamiętana jako dziewczyna (prawie kobieta), która mimo braku nogi i mimo wszystkiego, co ją spotkało, potrafi nadal się uśmiechać, realizować siebie i swoje marzenia. Marzy o tym, aby czekające ją na onkologii badania zawsze miały dobre wyniki. Została Ambasadorką Projektu  „440 km”, ponieważ chce rozwinąć siebie, poznać kobiety w podobnej sytuacji, pomóc kobiecie, która właśnie straciła nogę i myśli, że je życie się skończyło. Powiedzieć jej: „nie załamuj się! To się da przejść! To nie jest koniec, a dopiero początek”.

 

Obraz

Facebook